Yalanlardan sıkılmış bu yürek tek başına tek tabanca karanlıkta kalınca unutulan olur artık yarınlarım arka sokaklarda tek başımayım, Yalnız olsam neye yarar hayatımda olanların sorumlusu ben olunca sen bakınca yaşlı gözlerime yaşam için bir dilek benim yerime, Korkak adımlarla yürümüşüm karanlığa yozlaşan bir bakış açısı etrafımda dostlarımdan yalan dolu acı bir lokma kırdım kalemini hayatta bu son nokta, Son sahne hayat sinemasında başrolde kaybeden aynı olsada açılır perdeler çıkan kaybeder ışıklar söner ve oz girer…
[ozbi]
nakarat
Kaderin yazgısı mı bu yalnızlık oyunu gene çöktü dünya üstüme, Zoru seçmek kolay olsa yalnızlık sorun olsa dönmek yok isyanım var kendime, Kendime bir soru sordum hiçlik çok heder oldum bulduğum anılarsa sereserpe, Sigaramdan çıkan duman yalnızlık bana gam yapan kimseler yok yanımda niye…
Kaybolmuş ruhların sessiz derinliği gecelere vurur karanlık gölgesi yanımda kendisi Calibre’nin Laneth’i olup bitenleri yazdı çizdi, Gitme hissi nereye kadar bu diyardan saçmalıktan önünü göremeyen insan göçüp gitsem bu diyardan kim kalır geriye bakınca kimler saftır, Bekle rüyalarda karanlık ölümümü zaman geldi çattı hesap günü dumanlıdır bak yine ilk görünüşü yok söyleyecek ki son sözü, Gözlerini açıp baktığında etreafıma yaşlı bir ruh mezarının yinebaşında gözlerini kapama sakın sende korkma kaybeden olmaz ölüm oyununda…
